33

Энэ одоо юу болоод байна аа аан. go go дээр жинхэнэ алаад хаясан байна штээ тээ. Нэг дор 33 авилгалын баримтыг гаргасан байна. Энэ хүүхэн жинхэнэ гар хөл байж байгаад үхэхдээ үхэр буугаа тавьж байгаан байна даа аан. /Хөөрхий хүүхдүүд л хэцүү байна/Энэ материал дотор нэр нь орсон хүмүүс бол за жинхэнээсээ нэг нэгээрээ дуудагдана биз аан. Аймаар юм аа. Энэ бол бодвол нэгхэн л жишээ байлгүй дээ тээ. Үүнээс цаана том олон дарга нарын жинхэнэ хооот юмнууд их байгаа биз. Юутай ч олон хавар нэгэндээ гэдэг шиг харж л байя даа. Их л юм болох нь дээ. Эсвэл шууд нэвт дарж ч магадгүй юм. Гэнэт сайт нь хаагдаж энтэр хэ хэ хэ.

http://news.gogo.mn/r/84102 iishee daraad orood vzeerei gej...

JD

Хөөгөөд л бариад авахгүй дээ. . .

Өнөөдөр 2048 оны 7-р сарын 01. Орчин цагийн хэлмэгдэгсдийн гэгээн дурсгалыг хүндэтэх өдөр.

Би тэр үед их залуухан байсан юм даа. Одоо бодход хамгийн оргил үе минь байж дээ. Тэр жил манай улс 5 дах удаагийнхаа Ардчилсан сонгуулийг хийсэн. Сонгуулийн эцсийн дүн хараахан гараагүй байсан өдөр юмдаг. Миний мэдэх олон хүн Ардчилсан намын төлөө саналаа өгөөд ялна гэдэгт нь итгэж байсан үе. Гэтэл үр дүн хараахан сансанаар нь болоогүй юм аа. Маргааш өдөр нь 12 цагт тэр үед ИХ намын дарга байсан Батзандан, Магнай гэх тэдний хамсаатан, БНН-ын дарга Жаргалсайхан нар сонгуулийн дүнг эсэргүүцэж олон нийтийг хамарсан хөдөлгөөн өрнүүлсэн юм. Гэтэл тэр хөдөлгөөн хэдхэн цагийн дотор удирдлагаас гарч анархизм болж хувирсан юм аа.

Анх удаагаа л нүдээрээ иргэний дайн үзсэн юм даа. Тэр үед ТВ үзээд сууж байхад дотроо харамсах сэтгэл төрж байсан юм. Тэнд олон залуу байсан. Тэд бүгд өөрсдийгөө зөв зүйлийн төлөө тэмцэж байгаа гэсэн сэтгэлтэй байсан. Аргагйү ч юм даа. Тэднийг хэн ч удирдаагүй юм. Тэд зүгээр харсанаа л, бодсоноо л хийж байсан.

Маш олон цагдаатай хүч тулан тэмцэж байлаа. Ингэж тэмцсээр харанхуй болсон. Харанхуй болоод Улаанбаатар хот даяар онцгой байдал зарлаад жинхэнэ аймшгийн дүр зураг бий болсон юм даа. (Хэсэг чимээгүй болов. Чичирсэн хоолойгоо аяга усаар чийглээд цааш нь ийнхүү өгүүлэв)

Шөнө нь ерөөсөө унтаж чадсангүй ээ. Учир нь бүх ТВ хаагдаад ганцхан ТВ-ээр дайны байдалтай мэдээ цацагдсаар. Өглөө эртлэн босоод ТВ-ээ нээлээ. Би юу үзэх нь энэ вэ. Хоёр эмч хоолойгоо чичрүүлэн ярьж байх юм.

Манай эмнэлэгийн хажуугаар хар машинтай хүн хэдэн залуусыг орилуулан хөөсөөр орж ирсэн. Тэд гэрэлтүүлээд буудсан. Эмнэлэгийн хаалгаар эхний хүн нь гүйж орж ирээд бидний гар дээр нас барсан. Төд удалгүй дараагийн залуу орж ирсэн. Мөн адил зүйл болсон. Яагаад вэ? Тэр хоёр залууг бусдын адил хөөж гүйцээд барьж аваад хорчиж болоогүй гэж үү.

Тэр үймээнээр гэмгүй 5 залуу амиа алдсан юм аа. Монгол ТВ-ээр амиа алдсан залуусын тухай биш харин шатсан байшин, алдагдсан хуурны тухай гаргаж байсан. Хайран сайхан хуур минь гээд уйлж байгаа нь ямар сэтгэл эмтэрмээр байсан гээч. тэр шатсан байшинг ч мөн адил хархад ямар сэтгэл эмтэрмээр байсан гээч. (Бухийн баас гэж) Тэр үед хүний аминаас илүү үнэтэй нь байшин байсан юм даа миний хүү. Одоо харин тэр үе түүх болон үлджээ.

Миний хүү санаж яв аминаас илүү эд гэж байдаггүй юм шүү.

Хүн хүн төрүүлдэг ч дахин нэг ижлийг үйлдвэрлэдэггүй юм. Харин байшинг, хувцасыг, хөгжмийг бол хэдээр нь бүр илүү сайныг ч хийж болдог юм шүү.

Үргэлжлэл бий. . .

JD